Historia EAD
W 1993 roku na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley rozpoczęto prace nad stworzeniem standardu, który umożliwiałby maszynowe przetwarzanie informacji o zbiorach archiwów, bibliotek i muzeów. W 1995 roku standard ten uzyskał nazwę Encoded Archival Desription (EAD), a do pracy nad jego dalszym rozwojem dołączyło także Stowarzyszenie Amerykańskich Archiwistów, a główną instytucją odpowiedzialną stała się Biblioteka Kongresu USA.
- Popularność EAD
W ciągu ponad 15 lat istnienia EAD, standard ten stał się jednym z najważniejszych na świecie wyznaczników sposobu opisu danych w systemach, mających za zadanie katalogowanie informacji o zasobach instytucji takich jak archiwa, muzea i biblioteki. Korzystają z niego największe archiwa w USA, krajach Unii Europejskiej a także Europejski Portal Archiwalny, który integruje informacje o zasobach archiwów europejskich. Narodowe Archiwum Cyfrowe budując Zintegrowany System Informacji Archiwalnej ZoSIA również korzysta ze wskazówek zawartych w EAD.
Narodowe Archiwum Cyfrowe opracowało polską wersję językową EAD, za zgodą Stowarzyszenie Archiwistów Amerykańskich.
Podstawą EAD_PL jest Encoded Archval Descritpion w wersji dokumentu z 2002 roku, która jest zgodna ze standardem ISAD(G). Autorami polskiego opracowania są dr Andrzej Klubiński z Naczelnej Dyrekcji Archiwów Państwowych oraz dr Wojciech Woźniak, obecnie Zastępca Dyrektora Narodowego Archiwum Cyfrowego.
Publikacja wersji papierowej była możliwa dzięki wsparciu finansowemu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Zapraszamy do pobierania publikacji „EAD_PL. Międzynarodowy standard zapisu informacji o zasobie archiwalnym. Wersja polska”. Dokument zapisany w jest w formacie PDF, który obsługiwany jest m.in. przez darmowy program Adobe Acrobat Reader>>
Pobierz
EAD_PL. Międzynarodowy standard zapisu informacji o zasobie archiwalnym. Wersja polska.>>
Europeana >>
